Με μειωμένες αποδόσεις αλλά με ικανοποιητική ποιότητα ξεκίνησε η φετινή ελαιοκομική περίοδος στην Ηλεία. Οι ελαιοπαραγωγοί της περιοχής, παρότι βλέπουν στις πρώτες ελαιοποιήσεις αγουρέλαια υψηλής ποιότητας, δηλώνουν ανήσυχοι τόσο για το κόστος συγκομιδής, όσο και για τις πρώτες ενδείξεις προβλημάτων από δάκο και γλοιοσπόριο, κυρίως στις παραθαλάσσιες ζώνες. Οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 5,20 και 5,50 ευρώ το κιλό, επίπεδα που θεωρούνται ανεπαρκή σε σχέση με το αυξημένο κόστος παραγωγής και συλλογής.
Μειωμένες αποδόσεις αλλά εξαιρετική ποιότητα
Ο πρόεδρος των ελαιοτριβέων Ηλείας “Η ΑΘΗΝΑ”, Νίκος Βασιλακόπουλος, σημειώνει πως η φετινή χρονιά χαρακτηρίζεται από σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά περιοχή:
«Ανάλογα με τις περιοχές παρουσιάζονται μεγάλες ή μικρές αποδόσεις και ο καρπός προσβεβλημένος ή όχι είτε από δάκο είτε από γλοιοσπόριο. Υπάρχουν περιοχές που δεν έχουν παραγωγή, είναι 50% κάτω συγκριτικά με πέρυσι. Όμως, όπου έχει γίνει σωστή καλλιέργεια, το λάδι είναι εξαιρετικό, μιλάμε για έξτρα παρθένο ελαιόλαδο».
Ο ίδιος επισημαίνει πως η καλή ποιότητα συνδέεται άμεσα με τη φροντίδα του ελαιώνα και την τήρηση των ψεκασμών, ενώ υπογραμμίζει πως οι καιρικές συνθήκες των τελευταίων ημερών (υγρασία και ζέστη) αυξάνουν την ευαισθησία των καρπών στο γλοιοσπόριο.
«Η γενική εικόνα είναι ότι δεν έχουμε μεγάλες αποδόσεις, αλλά η ποιότητα είναι άριστη. Τώρα μαζεύουν κυρίως αγουρέλαιο, όμως όσο αργότερα γίνεται ο τρύγος τόσο καλύτερες είναι οι αποδόσεις», αναφέρει.
Τιμές κάτω από τις προσδοκίες
Η φετινή τιμή του έξτρα παρθένου ελαιολάδου δεν ξεπερνά τα 5,50 ευρώ το κιλό, ενώ σε περιπτώσεις αυξημένης οξύτητας κυμαίνεται πολύ χαμηλότερα επίπεδα.
«Η τιμή αυτή δεν είναι ικανοποιητική για τον παραγωγό», δηλώνει ο κ. Βασιλακόπουλος. «Με τα μεροκάματα να έχουν εκτιναχθεί στα 60, 70 και 80 ευρώ, ο παραγωγός δεν βγαίνει. Πολλοί επιστρατεύουν ολόκληρες οικογένειες για να μαζέψουν τις ελιές».
Δάκος, γλοιοσπόριο και πρώτα σημάδια κόπωσης
Από την πλευρά του, ο Διονύσιος Σαρακίνης, ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου στο Βούναργο, επιβεβαιώνει πως η χρονιά ξεκίνησε με προσδοκίες που δεν επαληθεύτηκαν:
«Φαινόταν να είναι μια καλή χρονιά, όμως δεν έχουμε τα αναμενόμενα. Οι ελιές είναι ακόμα άγουρες, δεν δίνουν λάδι, ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχουμε αυξημένες οξύτητες λόγω δάκου, κυρίως στις παραθαλάσσιες περιοχές».
Προσθέτει επίσης ότι οι βροχοπτώσεις και οι υψηλές θερμοκρασίες των τελευταίων εβδομάδων ενδέχεται να ευνοήσουν την εξάπλωση του γλοιοσπορίου.
Το ακριβό και “μαύρο” μεροκάματο
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται από όλους στους συντελεστές της παραγωγής στο τεράστιο πρόβλημα του εργατικού δυναμικού.
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι τα μεροκάματα είναι πανάκριβα και σχεδόν όλα “μαύρα”», λέει ο κ. Σαρακίνης. «Κανείς δεν δέχεται να δουλέψει με εργόσημο. Έτσι, χάνει το κράτος, αλλά και ο ελαιοπαραγωγός, που δεν μπορεί να δηλώσει τα πραγματικά του έξοδα. Το μάζεμα είναι το πιο κοστοβόρο στάδιο στην ελαιοκαλλιέργεια».
“Αν είχαμε εργάτες, η ποιότητα θα ήταν ακόμα καλύτερη”
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και ο ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου Περικλής Τσουκαλάς, που τονίζει πως η έλλειψη εργατικών χεριών απειλεί να τινάξει στον αέρα την ομαλή εξέλιξη της συγκομιδής:
«Φέτος η ποιότητα είναι πολύ καλή, αλλά η έλλειψη εργατών είναι τεράστια. Ούτε Έλληνες, ούτε αλλοδαπούς βρίσκουμε. Αν δεν μαζεύονται οι ελιές αυθημερόν, μένουν 2-3 μέρες στα τσουβάλια και αλλοιώνονται, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται το λάδι».
Ο κ. Τσουκαλάς επισημαίνει ότι, παρά τις σχετικά ικανοποιητικές τιμές, η αγορά παραμένει ασταθής και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις διεθνείς εξελίξεις, κυρίως από την πορεία της παραγωγής στην Ισπανία.
“Δειλή” έναρξη και αναμονή για τη συνέχεια
Ανάλογη εικόνα δίνει και ο Νίκος Χροναράκης από το ελαιοτριβείο στην περιοχή του Πρασίνου.
«Έχει ξεκινήσει δειλά-δειλά η παραγωγή. Οι περισσότεροι παραγωγοί πηγαίνουν στο ελαιοτριβείο για δοκιμές, να δουν αποδόσεις και ποιότητες. Οι αποδόσεις είναι μέτριες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρούνται αυξημένα οξέα, κυρίως λόγω δάκου».
Όπως αναφέρει, και οι έμποροι τηρούν στάση αναμονής, δείχνοντας ενδιαφέρον μόνο για τα ελαιόλαδα χαμηλής οξύτητας και άριστης ποιότητας.
Η φετινή ελαιοκομική περίοδος στην Ηλεία ξεκινά με ελπίδες αλλά και επιφυλάξεις. Η ποιότητα του ελαιολάδου είναι υψηλή, όμως η μειωμένη παραγωγή, τα αυξημένα κόστη, η έλλειψη εργατικών χεριών και οι κλιματικές πιέσεις συνθέτουν ένα δύσκολο τοπίο για τους ελαιοπαραγωγούς του νομού.
Το στοίχημα πλέον για τις επόμενες εβδομάδες είναι η ομαλή συνέχεια της συγκομιδής χωρίς ζημιές από ασθένειες και καιρικά φαινόμενα.
