Η Ηλεία βιώνει φέτος με τον πιο οδυνηρό τρόπο τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και των χρόνιων ελλείψεων σε υποδομές. Το φράγμα Πηνειού, που αποτελεί τη βασική πηγή άρδευσης για τις εκτάσεις των περιοχών του κάμπου, παρουσιάζει σημαντική μείωση στη στάθμη του νερού, με αποτέλεσμα οι αγρότες να βλέπουν τις καλλιέργειές τους να μαραζώνουν και οι κτηνοτρόφοι να αδυνατούν να εξασφαλίσουν τροφή για τα ζώα τους.
Ο Βλάσσης Φιλιππόπουλος από τον Άγιο Δημήτριο Ήλιδας περιγράφει την κατάσταση ως «τραγική»:
«Έχουμε τεράστιο πρόβλημα με το νερό, καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει κλιματική αλλαγή αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Τα προβλήματα σε μας είναι πολλά. Έχουν πει εδώ και χρόνια ότι θα γυρίσουν κάποιο μέρος του Αλφειού στο Φράγμα Πηνειού αλλά ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα. Δεν μας βοηθάει κανείς. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε φτάσει να έχουμε μειωμένη παραγωγή εξαιτίας της έλλειψης νερού της τάξεως του 50%. Στα καρπούζια για παράδειγμα φέτος η παραγωγή ήταν εξαιρετικά μειωμένη γιατί το καρπούζι σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο της ανάπτυξής του, θέλει πέντε ώρες την ημέρα νερό. Αυτό δεν υπήρχε με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να βγει πέρα η παραγωγή. Ο νομός Ηλείας στηρίζεται στην παραγωγή, έχουμε έναν τόπο που ότι και να φυτέψεις γίνεται αλλά έχουμε πρόβλημα με το νερό. Μετά είναι αδύνατο και για εμάς τους αγρότες να φέρουμε από αλλού νερό. Είναι τεράστιο το κόστος και δεν έχουμε και τρόπο. Η μόνη μας ελπίδα είναι να έχει νερό το φράγμα».
Την ίδια αγωνία μεταφέρει και ο Αλέξης Ρουμελιώτης:
«Το νερό τώρα μας το δίνουν τρεις φορές την εβδομάδα. Δεν μπορούμε να ποτίσουμε όπως πρέπει τις καλλιέργειες και ξεραίνονται. Τα ζώα δεν έχουν χορτάρι. Άλλες χρονιές σπέρναμε και είχαμε ζωοτροφές, τώρα ούτε αυτό. Ακόμη και η παραγωγή γάλακτος έχει μειωθεί. Αντί η Πολιτεία να φροντίσει να μη χάνεται το λιγοστό νερό που μένει στη θάλασσα λόγω του παλιού δικτύου, το μόνο που ακούγεται είναι για φωτοβολταϊκά στο φράγμα».
Από τη δική του πλευρά, ο Σπύρος Τσουραπάς υπογραμμίζει το αδιέξοδο:
«Μας είχαν υποσχεθεί ότι θα φέρουν νερό από αλλού, αλλά μας κορόιδεψαν. Τώρα με το πρόγραμμα άρδευσης τριών ημερών την εβδομάδα, οι καλλιέργειες δεν προλαβαίνουν να ποτιστούν. Τα πορτοκάλια, τα αμπέλια, όλα υποφέρουν. Ο τόπος διψάει και μαζί του διψάμε κι εμείς οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη».
Η κατάσταση στο φράγμα Πηνειού δεν είναι μόνο ζήτημα της φετινής χρονιάς. Η χρόνια αδράνεια γύρω από τα έργα βελτίωσης των υποδομών , η φθορά του αρδευτικού δικτύου αλλά και η αλόγιστη πολλές φορές χρήση του νερού από μερίδα παραγωγών οδηγούν κάθε χρόνο σε απώλειες που στοιχίζουν όχι μόνο στους ίδους τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της Ηλείας αλλά και στην τοπική οικονομία ευρύτερα. Η Ηλεία, ένας τόπος με γη γόνιμη που «ό,τι φυτεύεις πιάνει», όπως λένε οι αγρότες, βρίσκεται σήμερα με καλλιέργειες μαραμένες και παραγωγούς απελπισμένους.
Το αίτημα όλων είναι κοινό και ξεκάθαρο. Άμεσες παρεμβάσεις για την ενίσχυση του φράγματος, την εξασφάλιση επαρκούς άρδευσης και την προστασία του αγροτικού κόσμου της Ηλείας, πριν η «δίψα» μετατραπεί σε οριστική εγκατάλειψη της γης.
